Zobacz koniecznie

  • Jesienna dieta dla dzieckaJesienna dieta dla dziecka
    Jesienią, gdy za oknem szaleje zimny wiatr oraz coraz częściej pada deszcz warto zadbać o odpowiednie menu malucha i zaproponować mu takie potrawy, które wzmocnią jego odporność na infekcje oraz …
  • Nauka po nocachNauka po nocach
    Uczyć się z pewnością nie lubi nikt z nas. Będąc w szkole bardzo często marzyliśmy o tym, jak nasze życie będzie wyglądać wtedy, gdy ją skończymy. Z ogromnym huraoptymizmem również …

Strony

Dzialanie prokainy

Po wchłonięciu z tkanki podskórnej ł przedostaniu się do krwiobiegu prokaina u ludzi ulega szybko hydrolizie pod wpływem hydrofaz nieswoistych krwi, a tylko częściowo jest rozkładana w wątrobie (przeciwnie jak u zwierząt), w mniejszym jeszcze stopniu w innych tkankach. Produkty rozpadu prokainy, kwas p-aminobenzoesowy i dimetyloamino-etanol, zostają wydalane z organizmu głównie przez nerki. Prokaina miejscowo nie drażni i nie uszkadza tkanek. W odróżnieniu od kokainy nie zwęża naczyń krwionośnych, nie wpływa pobudzająco na układ współczulny. W porównaniu z kokainą działa słabiej znieczulająco, jest jednak równocześnie 5—10 razy mniej od niej toksyczna. Działanie znieczulające rozpoczyna się już po 3 min od chwili wstrzyknięcia, punkt szczytowy uzyskuje się po 15 min, działanie znika zwykle w ciągu kilku godzin. Prokainę stosuje się do znieczulenia nasiękowego, przewodowego i rdzeniowego; znaczenie jej obecnie zmalało. Objętość wstrzykiwanego środka znieczulającego jest zależna od stężenia użytego roztworu, od unaczynienia tkanek i od rodzaju znieczulenia. Do znieczuleń nasiękowych stosuje się 0,25—0,5% roztwory prokainy. Przy większych zabiegach zużywa się 200—300 ml 0,5% roztworu (1,0—1,5 g). Nie powinno się przekraczać 300 ml 0,5% roztworu (1,5 g polokainy).

Comments are closed.